Polonia w Meksyku
Religia i Meksykańskie Sanktuaria
Meksykanie to społeczeństwo w 90% katolickie. Dominacja naszej wiary rzymskokatolickiej jest znacząca, zważywszy trudną historię Kościoła katolickiego w Meksyku na przełomie dwóch ostatnich stuleci, a młode pokolenie Meksykan jest równie religijne jak ich przodkowie. Ok. 7% procent mieszkańców Meksyku wyznaje inne religie chrześcijańskie, istnieją kościoły metodystów, baptystów, prezbiterianów i anglikanów. W ostatnim czasie wielu wyznawców pozyskały kościoły zielonoświątkowców, adwentystów dnia siódmego i świadków Jehowy. Misjonarze nawracający Indian na wiarę katolicką często przeszczepiali katolicyzm na grunt religii indiańskich, nierzadko starych bogów utożsamiano z chrześcijańskimi świętami i nadal obchodzono stare święta, tak jak w czasach przed przybyciem Hiszpanów. Obecnie chrześcijaństwo jest nadal stopione ze starymi wierzeniami, a w niektórych odległych regionach kraju jest, co najwyżej fasadą. Społeczności indiańskie dalej czczą wielu bogów pogańskich a uroczystościom religijnym urządzanym na ich cześć towarzyszy zażywanie odżywki halucynogennej, zwanej peyotl oraz obowiązkowo upijanie się. Jedynym symbolem, który jednoczy cały kraj jest Nuestra Señora de Gwadelupe, ciemnoskóra Matka Boska z Guadalupe, która objawiła się Indianinowi Juanowi Diego i stała się największym ogniwem pomiędzy duchowością katolicką i indiańską. Wraz z upływem czasu i przekształcania się społeczeństwa w naród Metysów, jej Wizerunek stał się najpotężniejszym symbolem katolicyzmu w Meksyku.
Meksykanie to społeczeństwo w 90% katolickie. Dominacja naszej wiary rzymskokatolickiej jest znacząca, zważywszy trudną historię Kościoła katolickiego w Meksyku na przełomie dwóch ostatnich stuleci, a młode pokolenie Meksykan jest równie religijne jak ich przodkowie. Ok. 7% procent mieszkańców Meksyku wyznaje inne religie chrześcijańskie, istnieją kościoły metodystów, baptystów, prezbiterianów i anglikanów. W ostatnim czasie wielu wyznawców pozyskały kościoły zielonoświątkowców, adwentystów dnia siódmego i świadków Jehowy. Misjonarze nawracający Indian na wiarę katolicką często przeszczepiali katolicyzm na grunt religii indiańskich, nierzadko starych bogów utożsamiano z chrześcijańskimi świętami i nadal obchodzono stare święta, tak jak w czasach przed przybyciem Hiszpanów. Obecnie chrześcijaństwo jest nadal stopione ze starymi wierzeniami, a w niektórych odległych regionach kraju jest, co najwyżej fasadą. Społeczności indiańskie dalej czczą wielu bogów pogańskich a uroczystościom religijnym urządzanym na ich cześć towarzyszy zażywanie odżywki halucynogennej, zwanej peyotl oraz obowiązkowo upijanie się. Jedynym symbolem, który jednoczy cały kraj jest Nuestra Señora de Gwadelupe, ciemnoskóra Matka Boska z Guadalupe, która objawiła się Indianinowi Juanowi Diego i stała się największym ogniwem pomiędzy duchowością katolicką i indiańską. Wraz z upływem czasu i przekształcania się społeczeństwa w naród Metysów, jej Wizerunek stał się najpotężniejszym symbolem katolicyzmu w Meksyku.
Centro Historico i Alemada Central
Centrum Historyczne Mexico City jeszcze kilkanaście lat temu skutecznie odstraszało zwiedzających, odrapanymi kamienicami, hałasem i tłokiem powodowanym przez ulicznych handlarzy docierających tu ze swoim towarem z niechlubnego miejsca, jakim jest dzielnica przylegająca, do Zocalo, Tepito. Kilka lat temu rząd Meksyku wydał wojnę handlarzom, wdrożył plan odbudowy Centrum, Historycznego, czego efektem są dziś udostępnione nam do zwiedzania wspaniałe zabytki sztuki i kultury tak prekolumbijskiej jak i okresu kolonii hiszpańskiej.
W samym centrum Starego Miasta znajduje się ogromny plac nazywany „El Zocalo”, do którego boków przylega Pałac Prezydencki, a w nim gabinet urzędującego prezydenta Felipe Calderona, skarbiec narodowy oraz zdobiące ściany pałacu, słynne, murale Diego Rivery. Murale Diego Rivery na ścianach pałacu przedstawiają historię Meksyku, od czasów przybycia azteckiego boga, aż do rewolucji w 1910 roku. Czy wiesz, że ?
Trzydzieści dziewięć lat po odkryciu Ameryki przez Krzysztofa Kolumba i 10 lat po ostatecznym pokonaniu Azteków przez wojska Hernana Corteza, miało miejsce przełomowe wydarzenie dla całej Ameryki Łacińskiej. Epoka w której Maryja – Matka Boga i ludzi – zstąpiła na meksykańską ziemię była szczególna. Przed przybyciem Hiszpanów do Meksyku Aztekowie praktykowali ofiary z ludzi na wielką skalę. Szacuje się, że swoim bogom składali ofiary z 50 do 60 tys. ludzi na rok. Czarownicy otwierali nożem klatkę piersiową, wyrywali jeszcze bijące serce ofiary i palili je, ofiarowując swym pogańskim bóstwom.
Tak – jak mieli nadzieję – przysparzali łask tym, którzy zostali przy życiu, w szczególności zaś zapewniali sobie słońce i deszcz w stosownym momencie. I tak w 1487 roku, kiedy poświęcano świątynię bogowi Huitzlopochti (na terenie dzisiejszego Zocalo, w miejscu gdzie stoi Katedra Metropolitana w Mexico City), w ciągu 4 dni poświęcono ponad 80 tysięcy ofiar. Co piątą ofiarą było dziecko...
Nie należy przy tym sądzić, że Aztekowie byli niewykształceni. Przeciwnie! Posiadali wiedzę matematyczną, astronomiczną, architektoniczną oraz z innych dziedzin. Jednak istniał wielki brak równowagi pomiędzy wiedzą świecką a znajomością prawdziwej religii.
Według tradycji ich przodkom miała ukazać się kometa o kształcie uskrzydlonego węża – Quetzacoalt, dlatego bożków przedstawiali w postaci węża! Im oddawali cześć, składając ludzkie ofiary. Takie były obyczaje Azteków, gdy przybyli Hiszpanie. Objawienie sie Matki Boskiej z Gwadelupe nastąpiło w bardzo trudnym okresie pierwszej ewangelizacji na tych terenach. Pierwsze nawrócenia Azteków miały miejsce dopiero około 1524 r. Było to blisko pięćset lat temu, kiedy dokonało się pierwsze uznane przez Kościół objawienie Maryjne. 9 grudnia 1531 r. Juan Diego, nawrócony na chrześcijaństwo Indianin, stojąc na wzgórzu Tepeyac, w miejscu dawnej świątyni azteckiej, ujrzał Matkę Boską w niebieskiej szacie ozdobionej złotem. Matka Boska w swym objawieniu prosiła Indianina, aby przekazał miejscowemu biskupowi jej prośbę o wybudowanie Świątyni właśnie w tym miejscu. Juan Diego zrobił to, jednak biskup mu nie uwierzył.
Następnego ranka przechodzącemu do pracy Juanowi Diego ponownie ukazała się Piękna Istota, a jej wizerunek w niewyjaśniony do dzisiaj sposób utrwalił się na jego płaszczu. Kościół uznał oficjalnie to zdarzenie za prawdziwe, a miejsce cudownego objawienia, stało się obiektem kultu. W kwietniu 1990 roku Juan Diego został ogłoszony przez Papieża Jana Pawła II w Watykanie Błogosławionym.
W 2002r. podczas pielgrzymki do Meksyku Jan Paweł II, na uroczystej Mszy w Bazylice beatyfikował Juana Diego.
Życie Juana Diego połączyło mostem dwie kultury: prekolumbijską oddającą cześć fałszywym bogom, składającą ofiary z ludzi oraz po-podbojową z wiarą w jedynego Boga i głoszącą koniec poświęcania ludzi dla idoli. Po cudzie w Gwadalupe, Juan Diego przeniósł się do pokoju przystającego do kaplicy, gdzie umieszczono święty obraz. Tam spędził resztę swojego życia tłumacząc znaczenie objawień przybywającym do Sanktuarium. Przez kolejne stulecia po objawieniu przypisywano Matce Boskiej z Gwadalupe liczne cuda, co przyczyniło się do przyjęcia chrześcijaństwa przez wielu meksykańskich Indian. W 1737 roku Miasto Meksyk opanowała epidemia duru brzusznego, a kiedy miasto wyszło z tego obronną ręką, Matkę Boską oficjalnie ogłoszono Główną Patronką Meksyku. W 1910 Papież Pius X ogłosił Matkę Bożą z Gwadalupe Patronką Ameryki Łacińskiej. Obecnie Wizerunek Matki Boskiej z Gwadalupe można zobaczyć w każdym zakątku kraju, a do Jej Świątyni wokół wzgórza Tepeyac przybywają codziennie rzesze pielgrzymów z całego świata.
Według najnowszych badań Sanktuarium odwiedza rocznie 22 miliony pielgrzymów, co daje pierwsze miejsce na świecie pod względem liczebności pielgrzymujących. Meksykańska tradycja nakazuje, by każdy wierny przynajmniej raz w życiu udał się do Maryjnego sanktuarium. Często zdarza się tak, że wędrują całe rodziny, pieszo przemierzając ogromne odległości.
Celem pielgrzymki jest modlitwa przed tuniką z Cudownym Wizerunkiem Matki Bożej. Maryja z Gwadalupe pociesza strapionych i uzdrawia chorych zgodnie z obietnicą daną Indianinowi – Juanowi Diego. Sanktuarium Matki Bożej mieści się na północy Mexico City, około 20 minut drogi od centrum. W miejscu gdzie Matka Boża objawiła się ubogiemu Indianinowi wybudowano małą kaplicę. Później ją powiększono, a z czasem wybudowano olbrzymią „Starą Bazylikę” pod wezwaniem Matki Bożej z Gwadalupe.
Kiedy Stara Bazylika, nie była już w stanie pomieścić wiernych w 1976 roku oddano do użytku dzieło słynnego architekta, Pedra Ramira Vasqueza, przepiękne nowe Sanktuarium, gdzie został umieszczony Cudowny Obraz. Nowa Bazylika mieści około 12 tysięcy osób, a na samym placu przed Bazyliką jest miejsce dla około 30 tysięcy wiernych. Czy wiesz, że ?
Słów kilka o Meksyku Zwiedzamy Stolicę,
Na Polnoc od Mexico City,Hiszpanie w kraju Azteków,
Jesli interesuja Cie ciekawostki z Mekysku, zapraszamy na strone goldenmexico, z ktorej w kazdym
momencie mozesz do nas wrocic.
Fiesty, Święta i Zwyczaje, Cacahuamilpa, Frida Kahlo i Diego Rivera,
Teotihuacan, Smaki Meksyku, Laguna de Coyuca, Igrzyska Tlatelolco,
La Quebrada, Puerto Vallarta, Kalendarz Majów 2012, Gra w Pelote,
Guadalupe, Kim byl Hernan Cortez?
Centrum Historyczne Mexico City jeszcze kilkanaście lat temu skutecznie odstraszało zwiedzających, odrapanymi kamienicami, hałasem i tłokiem powodowanym przez ulicznych handlarzy docierających tu ze swoim towarem z niechlubnego miejsca, jakim jest dzielnica przylegająca, do Zocalo, Tepito. Kilka lat temu rząd Meksyku wydał wojnę handlarzom, wdrożył plan odbudowy Centrum, Historycznego, czego efektem są dziś udostępnione nam do zwiedzania wspaniałe zabytki sztuki i kultury tak prekolumbijskiej jak i okresu kolonii hiszpańskiej.
W samym centrum Starego Miasta znajduje się ogromny plac nazywany „El Zocalo”, do którego boków przylega Pałac Prezydencki, a w nim gabinet urzędującego prezydenta Felipe Calderona, skarbiec narodowy oraz zdobiące ściany pałacu, słynne, murale Diego Rivery. Murale Diego Rivery na ścianach pałacu przedstawiają historię Meksyku, od czasów przybycia azteckiego boga, aż do rewolucji w 1910 roku. Czy wiesz, że ?
- W jednej z wiosek w stanie Oaxaca, Guelatao, w miejscu urodzenia jednego z najwybitniejszych prezydentów Meksyku Benito Juareza jest szkoła nosząca imię Tadeusza Kościuszki, a dzieci śpiewają tam Mazurka Dąbrowskiego po Polsku?
- Pierwszym człowiekiem, który zbudował studnię głębinową na pustynii w Meksyku był Polak, Jan Hajet?
- Największy i najpiękniejszy park w Mexico City, Parque de Chapultepec, w którym znajduje się Narodowe Muzeum Antropologii, Pałac Księcia Maksymiliana, Pomnik Kopernika, został założony i urządzony przez Polaka pana Staniewicza?
Trzydzieści dziewięć lat po odkryciu Ameryki przez Krzysztofa Kolumba i 10 lat po ostatecznym pokonaniu Azteków przez wojska Hernana Corteza, miało miejsce przełomowe wydarzenie dla całej Ameryki Łacińskiej. Epoka w której Maryja – Matka Boga i ludzi – zstąpiła na meksykańską ziemię była szczególna. Przed przybyciem Hiszpanów do Meksyku Aztekowie praktykowali ofiary z ludzi na wielką skalę. Szacuje się, że swoim bogom składali ofiary z 50 do 60 tys. ludzi na rok. Czarownicy otwierali nożem klatkę piersiową, wyrywali jeszcze bijące serce ofiary i palili je, ofiarowując swym pogańskim bóstwom.
Tak – jak mieli nadzieję – przysparzali łask tym, którzy zostali przy życiu, w szczególności zaś zapewniali sobie słońce i deszcz w stosownym momencie. I tak w 1487 roku, kiedy poświęcano świątynię bogowi Huitzlopochti (na terenie dzisiejszego Zocalo, w miejscu gdzie stoi Katedra Metropolitana w Mexico City), w ciągu 4 dni poświęcono ponad 80 tysięcy ofiar. Co piątą ofiarą było dziecko...
Nie należy przy tym sądzić, że Aztekowie byli niewykształceni. Przeciwnie! Posiadali wiedzę matematyczną, astronomiczną, architektoniczną oraz z innych dziedzin. Jednak istniał wielki brak równowagi pomiędzy wiedzą świecką a znajomością prawdziwej religii.
Według tradycji ich przodkom miała ukazać się kometa o kształcie uskrzydlonego węża – Quetzacoalt, dlatego bożków przedstawiali w postaci węża! Im oddawali cześć, składając ludzkie ofiary. Takie były obyczaje Azteków, gdy przybyli Hiszpanie. Objawienie sie Matki Boskiej z Gwadelupe nastąpiło w bardzo trudnym okresie pierwszej ewangelizacji na tych terenach. Pierwsze nawrócenia Azteków miały miejsce dopiero około 1524 r. Było to blisko pięćset lat temu, kiedy dokonało się pierwsze uznane przez Kościół objawienie Maryjne. 9 grudnia 1531 r. Juan Diego, nawrócony na chrześcijaństwo Indianin, stojąc na wzgórzu Tepeyac, w miejscu dawnej świątyni azteckiej, ujrzał Matkę Boską w niebieskiej szacie ozdobionej złotem. Matka Boska w swym objawieniu prosiła Indianina, aby przekazał miejscowemu biskupowi jej prośbę o wybudowanie Świątyni właśnie w tym miejscu. Juan Diego zrobił to, jednak biskup mu nie uwierzył.
Następnego ranka przechodzącemu do pracy Juanowi Diego ponownie ukazała się Piękna Istota, a jej wizerunek w niewyjaśniony do dzisiaj sposób utrwalił się na jego płaszczu. Kościół uznał oficjalnie to zdarzenie za prawdziwe, a miejsce cudownego objawienia, stało się obiektem kultu. W kwietniu 1990 roku Juan Diego został ogłoszony przez Papieża Jana Pawła II w Watykanie Błogosławionym.
W 2002r. podczas pielgrzymki do Meksyku Jan Paweł II, na uroczystej Mszy w Bazylice beatyfikował Juana Diego.
Życie Juana Diego połączyło mostem dwie kultury: prekolumbijską oddającą cześć fałszywym bogom, składającą ofiary z ludzi oraz po-podbojową z wiarą w jedynego Boga i głoszącą koniec poświęcania ludzi dla idoli. Po cudzie w Gwadalupe, Juan Diego przeniósł się do pokoju przystającego do kaplicy, gdzie umieszczono święty obraz. Tam spędził resztę swojego życia tłumacząc znaczenie objawień przybywającym do Sanktuarium. Przez kolejne stulecia po objawieniu przypisywano Matce Boskiej z Gwadalupe liczne cuda, co przyczyniło się do przyjęcia chrześcijaństwa przez wielu meksykańskich Indian. W 1737 roku Miasto Meksyk opanowała epidemia duru brzusznego, a kiedy miasto wyszło z tego obronną ręką, Matkę Boską oficjalnie ogłoszono Główną Patronką Meksyku. W 1910 Papież Pius X ogłosił Matkę Bożą z Gwadalupe Patronką Ameryki Łacińskiej. Obecnie Wizerunek Matki Boskiej z Gwadalupe można zobaczyć w każdym zakątku kraju, a do Jej Świątyni wokół wzgórza Tepeyac przybywają codziennie rzesze pielgrzymów z całego świata.
Według najnowszych badań Sanktuarium odwiedza rocznie 22 miliony pielgrzymów, co daje pierwsze miejsce na świecie pod względem liczebności pielgrzymujących. Meksykańska tradycja nakazuje, by każdy wierny przynajmniej raz w życiu udał się do Maryjnego sanktuarium. Często zdarza się tak, że wędrują całe rodziny, pieszo przemierzając ogromne odległości.
Celem pielgrzymki jest modlitwa przed tuniką z Cudownym Wizerunkiem Matki Bożej. Maryja z Gwadalupe pociesza strapionych i uzdrawia chorych zgodnie z obietnicą daną Indianinowi – Juanowi Diego. Sanktuarium Matki Bożej mieści się na północy Mexico City, około 20 minut drogi od centrum. W miejscu gdzie Matka Boża objawiła się ubogiemu Indianinowi wybudowano małą kaplicę. Później ją powiększono, a z czasem wybudowano olbrzymią „Starą Bazylikę” pod wezwaniem Matki Bożej z Gwadalupe.
Kiedy Stara Bazylika, nie była już w stanie pomieścić wiernych w 1976 roku oddano do użytku dzieło słynnego architekta, Pedra Ramira Vasqueza, przepiękne nowe Sanktuarium, gdzie został umieszczony Cudowny Obraz. Nowa Bazylika mieści około 12 tysięcy osób, a na samym placu przed Bazyliką jest miejsce dla około 30 tysięcy wiernych. Czy wiesz, że ?
- Sanktuarium Gwadalupe było pierwszym Sanktuarium Maryjnym, które odwiedził Jan Paweł II podczas podróży zagranicznej. Zaledwie trzy miesiące po wyborze, w styczniu 1979 roku. Ojciec Święty prosił Dziewicę z Gwadalupe o pomoc w papieskim posługiwaniu.
- W roku 1927 w okresie prześladowania katolicyzmu, meksykański komunista umieścił pod obrazem kwiaty w wazonie. Wewnątrz znajdowała się bomba. Bomba wybuchła i wtedy wydarzył się kolejny cud, kolejne tajemnicze zdarzenie związane z obrazem. Mimo tego, że ołtarz został zniszczony, obraz nie ucierpiał. Znajdujący się przed nim krzyż w momencie wybuchu przyjął na siebie całą siłę eksplozji, tak jakby sam Chrystus ocalił wizerunek Najświętszej Maryi Panny z Gwadalupe. Krzyż ma do dziś wygięty, półokrągły kształt i znajduje się wewnątrz bazyliki. Jest według wiernych jednym z wielu namacalnych dowodów na cudowność obrazu "Virgen de Guadalupe".
- Cudowny Obraz Matki Boskiej z Gwadalupe jest unikatowym wizerunkiem Maryii na świecie, którego nie wykonał żaden artysta ziemski, a który stanowi nie lada zagadkę dla świata nauki i przyciąga swym pięknem jak i zawartymi w nim treściami przekazu miliony czcicieli Matki Bożej.
Słów kilka o Meksyku Zwiedzamy Stolicę,
Na Polnoc od Mexico City,Hiszpanie w kraju Azteków,
Jesli interesuja Cie ciekawostki z Mekysku, zapraszamy na strone goldenmexico, z ktorej w kazdym
momencie mozesz do nas wrocic.
Fiesty, Święta i Zwyczaje, Cacahuamilpa, Frida Kahlo i Diego Rivera,
Teotihuacan, Smaki Meksyku, Laguna de Coyuca, Igrzyska Tlatelolco,
La Quebrada, Puerto Vallarta, Kalendarz Majów 2012, Gra w Pelote,
Guadalupe, Kim byl Hernan Cortez?